قدمگاه

این اثرتاریخی بر روی تپه ای در دامنه البرز کوه،در جنوب جهرم واقع شده است،این بنا شباهتی به شبستان های مسجد داشته و شامل تعدادی تاق های رو به شمال است که یکی دو عدد از آن ها ویران شده است.در قسمت میانی پشت تاق های یاد شده،محوطه سرپوشیده ای شبیه به چهر سوق بازار وجود دارد و در همین قسمت است که بر روی قطعه سنگی،جای پایی وجود دارد که نام قدمگاه را به این ساختمان داده است.در بالای درگاه یکی از تاق های مشرق و در داخل بنا سنگی نصب گردیده و اشعاری از حکیم سرائی،شاعرمعروف جهرم بر روی آن نوشته شده است.این تاق به تازگی ویران شده و لوحه آن شکسته و فرو ریخته است.

گروهی معتقد بودند که این بنا آتشکده بوده و هنوز هم عده ای به همین عقیده پای بند هستند.اما در سفری که موسیو گراش از اداره باستان شناسی،به اتفاق علی اصغرحکمت وزیرفرهنگ وقت در سال 1317،به جهرم آمدند،پس از بازدید و عکس برداری از ساختمان یاد شده،ابراز داشتند که این بنا،آتشکده نبوده و از بناهای پس از اسلام است.

اگرچه ممکن است بنای کنونی،از بناهای اسلامی باشد،ولی با قرائتی که در دست است،احتمال قوی می رود که در دوران پیش از اسلام،در این نقطه آتشکده وجود داشته و بعد ها به صورت کنونی درآمده است.درنتیجه،آنچه که مارا معتقدمی کند که بنای مورد نظر را آتشکده قدیمی بدانیم،سه دلیل است:

1-در سمت شمال قدمگاه،چاهی قدیمی و آب انبار وجود دارد.

2-اتاق میانی به صورت 8ضلعی ساخته شده است و در میانه همین اتاق است که سنگی به نام قدمگاه وجود دارد که اثر پایی به روی آن منقوش است.بی گمان در گذشته،در همین اتاق،آتش مقدس افروخته می شد.

3-وجود اتاق های متعدد در مجاورت اتاق آتش مقدس،ضروبات آتشکده ها بوده است.بنابراین،با قرائن یادشده و شهرتی که بنا از قدیم داشته است،بی گمان این ساختمان آتشکده بوده و با ظهور اسلام،مانند هزاران بنای دیگر تغییر شکل داده و صورت اسلامی به خود گرفته است.متاًسفانه،بنای یاد شده که مربوط به دوره ساسانیان است،در شرف انهدام بوده و یکی دو اتاق آن فرو ریخته است.